کارمزد تراکنش‌ها در دنیای ارز‌های دیجیتال

کارمزد تراکنش‌ها در دنیای ارز‌های دیجیتال یکی از بنیادی‌ترین مفاهیم دنیای کریپتوکارنسی است. پرداخت کارمزد هر تراکنش، عاملی است که قلب تپنده آن ارز را زنده نگه ‌می‌دارد و به معاملات مبتنی بر آن ارز جان ‌می‌بخشد. این کارمزد‌ها همچنین یکی از اصلی ترین منابع درآمد ماینر‌ها هستند و به طور کلی یک شبکه ارز دیجیتال را پویا نگه ‌می‌دارند.

کارمزد ارز دیجیتال به چه معناست؟

همانطور که برای خرید، فروش و انتقال هر سها‌می‌در دنیا باید کارمزد این نقل و انتقال را بپردازید، برای خرید و فروش یا انتقال ارز‌های دیجیتال نیز باید مبلغی را به کارمزد این فرآیند اختصاص دهید. هزینه این کارمزد‌ها عموما به صورت درصدی از مبلغ کل تراکنش محاسبه ‌می‌شوند و به تاییدکنندگان این تراکنش‌ها تعلق ‌می‌گیرد.

ارز‌های دیجیتال در واقع رمزنگاری‌هایی هستند که در دل شبکه‌های بزرگی از این رمز‌ها به نام بلاک چین ذخیره شده‌اند. برداشت ارز دیجیتال از یک کیف پول و رمزنگاری مجدد آن در جایی دیگر مستلزم پردازش برخی داده‌ها توسط سیستم‌های مناسب است. به این ترتیب کارمزد ارز دیجیتال در واقع به معنای حق الزحمه‌ای است که به تاییدکنندگان پرداخت ‌می‌شود تا تراکنش و تایید و انتقال انجام شود.

در جریان این انتقال عواملی مثل شلوغ بودن آن شبکه، سختی رمزنگاری و سایر عواملی که موثر بر وضعیت یک بلاک چین یا کیف پول هستند؛ در مقدار این کارمزد تاثیر ‌می‌گذارند.

چرا تراکنش‌های ارز‌های دیجیتال کارمزد دارند؟

استفاده از کارمزد و تعیین لزوم پرداخت کارمزد توسط سرمایه داران ارز‌های دیجیتال، برای نخستین بار در پروژه بیت کوین معرفی شد. اما طولی نکشید که این مفهوم به یکی از اصلی ترین و اساسی ترین مفاهیم و بنیاد‌های ارز‌های دیجیتال تبدیل شد.

در ابتدا این کارمزد‌ها به منظور جلوگیری از هرز معاملات (spam transactions) و ورود ترافیک بیش از حد از سوی معاملات خُرد به بلاک چین بیت کوین تعیین شدند. مقدار این کارمزد در ابتدا 0.01 بیت کوین برای هر معامله تعیین شده بود که در آن زمان، یعنی سال 2010 مقدار زیادی نبود.

با رشد ارزش بیت کوین، ارز‌های دیجیتال و توسعه دهندگان زیادی به فکر بهینه سازی این قیمت افتادند تا هم مشتری و هم تاییدکنندگان را به بزرگتر کردن و توسعه ارز‌های دیجیتال تشویق کنند. به این ترتیب ارز‌های زیادی با محوریت کارمزد‌های بهینه به وجود آمدند و طولی نکشید که دنیای ارز‌های دیجیتال با تنظیم بهینه کارمزد توسعه زیادی یافت.

اساس کار کارمزد تراکنش‌های ارز‌های دیجیتال چگونه است؟

وقتی تراکنشی در دنیای ارز‌های دیجیتال شکل ‌می‌گیرد، این تراکنش به یک مجموعه بزرگ به نام mempool اضافه ‌می‌شود. سپس ماینر‌ها از این مجموعه، تراکنش‌هایی را انتخاب ‌می‌کنند و آن‌ها به بلاک بعدی منتقل ‌می‌شوند و در نهایت تراکنش را با برداشتن کارمزد خود انجام ‌می‌دهند.

طبیعتا ماینر‌ها به تراکنش‌هایی با کارمزد‌های بیشتر علاقمند هستند و لذا آن‌ها را زودتر انجام ‌می‌دهند. به همین دلیل است که اگر سرمایه‌گذاران ارز‌های دیجیتال قصد انجام یک تراکنش فوری را داشته باشند، کارمزد آن را به صورت دستی افزایش ‌می‌دهند.

از مبلغ کارمزد هر تراکنش، بخش کوچکی از آن به ساز و کار توسعه دهنده آن ارز و بقیه آن به ماینرها و تاییدکننده‌ها ‌می‌رسد.

بسیاری از ارز‌های نوین دنیای ارز‌های دیجیتال، سیستم‌های جدیدی را برای محاسبه، دریافت و پرداخت کارمزد در نظر گرفته‌اند. این سیستم‌ها با تکنولوژی‌های کاربردی غیرمتمرکز (de-centeralized applications یا به اختصار dApps)، قراردادهای هوشمندانه تری را برای دریافت و پرداخت کارمزد تنظیم کرده اند. مثلا اتریوم در قالب توکن‌های gas و ریپل، کارمزد ناچیزی را دریافت ‌می‌کند.

برخی از ارز‌های دیجیتال که به عنوان استیبل کوین (stable coins) در نظر گرفته ‌می‌شوند نیز کارمزد‌های انتقالی نزدیک به صفر دارند. این ارز‌ها ثبات بسیار بالایی دارند و در طی زمان‌های طولانی قیمتشان ثابت است. درست مثل ارز‌های کاغذی فیات که قیمت ثابتی دارند، این استیبل کوین‌ها مثل تتر(USDT)، کارمزدی را برای تبدیل از یک استیبل کوین به استیبل کوین دیگری دریافت نمی‌کنند. هر چند تبدیل آن‌ها به ارز‌های فیات یا سایر ارز‌های کریپتوکارنسی که استیبل کوین نیستند، مشمول دریافت و پرداخت کارمزد‌هایی ‌می‌شود.

آیا کارمزد تراکنش‌های ارز‌های دیجیتال در بلاک چین‌های مختلف متفاوت است؟

در پاسخ باید گفت بله کارمزد تراکنش‌های ارز‌های دیجیتال در بلاک چین‌های مختلف، متفاوت است و نظر به پارامتر‌های آن بلاک چین معین ‌می‌شود. بدیهی است که هرچقدر خروجی و ارزش یک ارز دیجیتال بالاتر باشد، کارمزد‌های بیشتری نیز مشمول تراکنش‌های آن ارز ‌می‌شود.

به عنوان مثال ریپل، یکی از کمترین هزینه‌های نقل و انتقال را دارد. هزینه نقل و انتقال و تراکنش‌های برپایه XRP چیزی در حدود 0.00001 ریپل است که قابل صرف نظر کردن است. از سوی دیگر اتریوم هزینه‌های بالاتری را برای تراکنش‌های خود وضع کرده است و این مبالغ با توجه به وضعیت شبکه تغییر ‌می‌کنند. مثلا در سال 2017 که فورک اساسی در ارز‌های دیجیتال رخ داد، مبلغ کارمزد این ارز تغییر پیدا کرد.

بیت کوین نیز به عنوان ارزی با بیشترین حجم معاملات، کارمزدی نسبتا بالا دارد. کارمزد تراکنش بیت کوین در جولای 2020 چیزی کمتر از 1 دلار آمریکا بوده است اما در ماه‌های آگوست و اکتبر سال جاری به 6 و 10 دلار آمریکا نیز رسیده است.

به طور کلی این تراکنش‌ها، یک شبکه ارز دیجیتال را زنده نگه ‌می‌دارند. کارمزد این تراکنش‌ها هم از معاملات تخریبی و اورلود شبکه جلوگیری ‌می‌کند و هم انگیزه کار و توسعه بلاک چین آن ارز را به ماینر‌ها و تاییدکنندگان ‌می‌بخشد.

DigiGate

FREE
VIEW